Badania terenowe w KWB Bełchatów
Małgorzata Solarek, 22 listopada 2012
SKN Geologów, po raz pierwszy od dłuższego czasu, zorganizowało badania terenowe w kopalni węgla brunatnego w Bełchatowie. Stanowi ona największą i jednocześnie najnowocześniejszą kopalnię odkrywkową w Polsce. Wyjazd odbył się w ramach współpracy wspólnie ze studentami KN Geologów UAM z Poznania oraz SKN Hydrogeologów „AQUA” z Uniwersytetu Śląskiego. W sumie wzięło w nim udział 20 studentów z trzech Uniwersytetów.

Dzień w KWB Bełchatów rozpoczął się od prezentacji pracowników Działu Geologicznego, którzy przedstawili działanie zakładu górniczego. Następnie grupa cała grupa została przetransportowana samochodem terenowym do punktu widokowego, gdzie jeden z  towarzyszących nam geologów pokrótce przedstawił budowę geologiczną złoża węgla brunatnego „Bełchatów”.

Pokłady węgla umiejscowione są w rowie Kleszczowa – najgłębszym neotektonicznym zapadlisku na obszarze Niżu Polskiego. Lokalizuje się go w obrębie synklinorium szczecińsko-łódzko-miechowskiego. Centralną część rowu Kleszczowa od zachodu zamyka wysad solny Dębina rozgraniczający pole Bełchatów od pola Szczerców.

Osady trzeciorzędu dzielą się na 4 kompleksy:

Kompleks powęglowy, który tworzą osady piaszczysto-ilasto-mułkowe z cienkimi wkładkami węgla brunatnego. W górnej części kompleksu utwory piaszczyste są miejscami scementowane krzemionką. Ponadto w jego obrębie występują  liczne wkładki kredy jeziornej.

Kompleks węglowy. Bezpośrednio powyżej leży główny pokład węgla brunatnego. Jest to jednolity pakiet o miąższości 20 - 80 m. W południowej części złoża w spągu pokładu węgla można obserwować przejście sedymentacyjne od piasków poprzez węgle zapiaszczone i zailone do węgla. Utwory należą do miocenu.

Kompleks ilasto-węglowy rozpoczynają osady ilasto-piaszczyste, wśród których lokalnie występują wkładki kredy jeziornej. Na tych utworach leży najwyższy pokład węgla brunatnego, określany jako pokład A o miąższości 0,1 - 5,0 m. Spąg kompleksu ilasto-piaszczystego ma charakter erozyjny i jest podkreślony warstwą bruku korytowego. W kompleksie dominują brunatne piaski, obok piasków występują iły, iły piaszczyste oraz mułki ilaste.

W obrębie osadów czwartorzędowych wydzielono dwie jednostki:

Dolna jednostka strukturalna, która charakteryzuje się zaburzoną budową wewnętrzną i stanowi głównie osady reprezentujące środowisko sedymentacji pozakorytowej oraz rzek meandrujących. Szczególnym zespołem litologicznym w obrębie czwartorzędu są serie zastoiskowe o miąższościach do 80 m stwarzające określone utrudnienia w procesie eksploatacji.

Górna jednostka strukturalna, cechuje się subhoryzontalnym zaleganiem zespołów warstw. Są to osady piaszczysto-żwirowe, reprezentujące osady rzeczne okresu interglacjału Pilicy oraz piaski pylaste, iły warwowe i trzy poziomy glin glacjalnych reprezentujących stadiał Warty zlodowacenia środkowopolskiego.

Podekscytowani i „wzbogaceni” w nową wiedzę badaliśmy coraz to niższe poziomy. Każdy z uczestników wyjazdu miał możliwość uszczknąć kawałek węgla dla siebie wprost z wyrobiska. Oprowadzający grupę geolog zgodził się również zawieźć nas w miejsce występowania bursztynów, których mogliśmy poszukać. Odnalezienie kopalnej żywicy nie zakończyło się sukcesem, jednak możliwość zobaczenia ciekawych struktur wynagrodziła brak bursztynów w naszych kieszeniach. Intensywna wizyta w KWB Bełchatów bez wątpienia dostarczyła wszystkim uczestnikom nowego doświadczenia.

Zarząd SKN Geologów dziękuje dyrekcji KWB Bełchatów za możliwość organizacji dnia terenowego na terenie kopalni.
update: 2013-10-02 13:15:54
SKN Geologów UWr © 2016 - Wszystkie prawa zastrzeżone
System by karo-net.pl | Logo by wojciech.zasina.net