European Geosciences Union 2013
D. Lipa, 18 kwietnia 2013


Ponad 11 160 uczestników z 95 krajów zgromadziła w stolicy Austrii Europejska Unia Nauk o Ziemi - European Geosciences Union (EGU), która w dniach 7-12 kwietnia 2013 roku miała miejsce w Wiedniu. Wśród nich cały tydzień spędziło troje członków Studenckiego Koła Naukowego Geologów, którzy wzięli udział w tegorocznym szczycie prezentując na sesji posterowej wyniki swoich badań.

Konferencja, podzielona na szereg bloków tematycznych, w ramach których odbywały się sesje referatowe, posterowe oraz tzw. PICO, czyli krótkie, interaktywne prezentacje na przeróżne tematy, przedstawiała wielką różnorodność. Bloków tematycznych było kilkadziesiąt: cały wachlarz nauk o Ziemi i nie tylko o Ziemi, gdyż nawet „geologia kosmosu”- jeśli można to tak nazwać - również była obecna. W centrum naszej uwagi znalazł się jednak temat Geochemistry,  Mineralogy, Petrology & Volcanology, z którego wybieraliśmy przede wszystkim sesje mogące pomóc nam w naszych studiach i rzucić światło na niektóre interesujące nas zagadnienia. Część z nich była naprawdę trudna, wymagająca już specjalistycznej wiedzy i dlatego niezbyt zrozumiała, a część rzeczywiście inspirująca i ciekawa. Pośród tych ostatnich wymienić należy przede wszystkim „Evolution of the lithospheric mante: a petrological and geochemical perspective from the non-cratonic mantle xenoliths and orogenic peridotites”, która w największym stopniu traktowała o przedmiocie naszych zainteresowań.

 

Mieliśmy też okazję wysłuchać laureatów różnych prestiżowych nagród, którzy prezentowali wyniki swoich dociekań; i tak na własne oczy zobaczyliśmy Sierda Cloetingha z Utrechtu, skądinąd znanego nam z autorstwa mapy ognisk płytkich trzęsień ziemi w Europie - którą wykorzystaliśmy na stronie poświęconej bazaltom Dolnego Śląska. Byliśmy wśród szerokiego grona słuchaczy, Leigh Royden, która opowiadała o kolizjach kontynentalnych na podstawie badań prowadzonych w Europie i Azji. Tu zapadły nam w pamięć przede wszystkim modele przedstawiające fragmentację subdukowanej pod Eurazję płyty indo-australijskiej.


   

Wśród ponad 9 000 posterów znalazły się również i nasze prace: "Diopside megacrysts from eastern part of Cenozoic Central European Volcanic Province: the Ostrzyca Proboszczowicka (SW Poland) case", "Preliminary data on mantle xenoliths from the Pilchowice basanite (SW Poland)" oraz "The origin of the non-serpentinic phases of the Gogołów-Jordanów serpentinite massif (SW Poland)”, z których ten ostatni, autorstwa Piotrka Wojtulka, byłego prezesa SKNG, cieszył się największą popularnością wśród zainteresowanych.


             

Oczywiście skorzystaliśmy też z okazji, że Wiedeń leży dalej na południe od Wrocławia, więc świetna pogoda kusząc upragnionym słońcem i letnią temperaturą skutecznie wywabiła nas z centrum konferencyjnego na spacery. Odwiedziliśmy Schőnbrunn – słynny na całą Europę pałac wraz z potężnym kompleksem parkowym, gdzie wiosna dopiero wyciągała swe ramiona budząc kwiaty i ptaki. Z Glorietty podziwialiśmy pałac oraz rozległą panoramę stolicy Austrii.

 


Za złotówkę chciałabym pojechać do Wiednia… - usłyszałam niedawno czyjś rozmarzony głos. Uśmiechnęłam się – byłam tam, cały tydzień, za darmo. Wszystko dzięki prof. Jackowi Puziewiczowi oraz dr Magdalenie Matusiak-Małek, z których źródeł finansowania korzystaliśmy i którzy towarzyszyli nam razem z Anią Kukułą. Zakład Petrologii Eksperymentalnej ING aktywnie reprezentował wrocławską petrologię: prof. Puziewicz wygłosił referat „Lithospheric mantle beneath Central Europe: two dominant lithologies?”, dr Matusiak-Małek zaprezentowała temat „The various the metasomatism in the lithospheric mantle beneath SW Poland:the Krzeniów basanite case”, a doktorantka zakładu Ania Kukuła przedstawiła poster „Preliminary data on mantle xenoliths from Steinberg (Upper Lusatia, SE Germany). Z naszego ośrodka spotkaliśmy jeszcze dr Joannę Kostylew, która wygłosiła referat na bloku tektonicznym, dr Dominikę Lewicką-Szczebak oraz prof. Pawła Aleksandrowskiego. W sumie Polska uplasowała się na 18 miejscu pod względem liczebności naszych naukowców na EGU (160 osób).

 

Taka konferencja jest świetną możliwością poznania nowych ludzi, studentów geologii z innych ośrodków i wielkich badaczy, których nazwiska znane są nam jedynie z publikacji. To też szansa skonfrontowania naszej rzeczywistości naukowej z tą zagraniczną i tu ze smutkiem muszę stwierdzić, że z niemałą zazdrością słuchaliśmy o przygodach na ćwiczeniach terenowych na Wyspach Kanaryjskich czy Sycylii… O tym możemy tylko pomarzyć, bo nic nie wskazuje, by coś mogło się w tej kwestii zmienić na lepsze; raczej przeciwnie, więc na osłodę zostają nam jedynie wspomnienia z pięknego Wiednia.

update: 2013-04-18 12:01:37
SKN Geologów UWr © 2016 - Wszystkie prawa zastrzeżone
System by karo-net.pl | Logo by wojciech.zasina.net